Sabito

Sabito είναι ένας δευτερεύων χαρακτήρας στη σειρά manga Demon Slayer. Sabito ήταν πρώην μαθητευόμενος του Sakonji Urokodaki, εκπαιδεύοντας μαζί με τον Makomo, έναν άλλο ορφανό και στενό φίλο. Δυστυχώς βρήκαν το θάνατό τους ενάντια στο Χέρι του Δαίμονα κατά τη διάρκεια της τελικής επιλογής. Εμφανίστηκε μυστηριωδώς μετά τον θάνατό του για να βοηθήσει Tanjiro Kamado να προετοιμαστεί για τις εξετάσεις Τελικής Επιλογής και δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά.

Εμφάνιση:

Sabito ήταν ένας χλωμό δέρμα νεαρός με μια μεγάλη ουλή στο δεξί του μάγουλο. Το βλέμμα και τα μάτια του στο χρώμα της λεβάντας αποκαλύπτουν μεγάλη καλοσύνη και καλοσύνη. Τα πυκνά, αιχμηρά μαλλιά του είναι ροδακινί, ποικίλου μήκους, με το πιο μακρύ να φτάνει στους ώμους του, τα οποία φορούσε ακατάστατα με μικρο πλευρικά κτυπήματα στα αριστερά του μετώπου.

Sabito φορούσε ένα πράσινο γιουκάτα με κίτρινα σχέδια σε εξάγωνο σχήμα (όπως ο καλύτερος φίλος του Giyu Tomioka) με παντελόνι hakama. Από πάνω φορούσε ένα απλό λευκό χαόρι. Γύρω από τις γάμπες του, φορούσε δύο κομμάτια υφάσματος, που είχαν το ίδιο σχέδιο με το γιουκάτα του, στο οποίο ήταν χωμένο το παντελόνι του, καθώς και μαύρες κάλτσες και ένα ζευγάρι γιαπωνέζικα σανδάλια στα πόδια του. Όπως και οι άλλοι μαθητές του Sakonji Urokodaki, Sabito είχε μια λευκή μάσκα, σκαλισμένη στο χέρι από τον ίδιο τον αφέντη του, η οποία είχε σχήμα προσώπου αλεπούς. Του ήταν διακοσμημένο με μια μεγάλη ουλή που βρισκόταν στην ίδια θέση με αυτή στο πρόσωπό του. Τα μάτια και η μύτη της μάσκας του ήταν χρωματισμένα σκούρο πράσινο ενώ τα αυτιά ήταν χρωματισμένα κόκκινα. Η μάσκα πλάκα στερεώθηκε γύρω από το πρόσωπό του με ένα χοντρό κομμάτι κόκκινο σχοινί με τις άκρες να κρέμονται πίσω από κάθε αυτί του.

Προσωπικότητα:

Sabito ήταν ένας σοβαρός νέος που πίστευε ότι όλες οι πράξεις του έπρεπε να είναι αντάξιες ενός άντρα. Τον έβλεπαν ως αδίστακτο μέντορα όταν προπονούσε Tanjiro, που επισήμανε συνεχώς τα ελαττώματά του και αρνιόταν να αναγνωρίσει την αξία του. Όταν ρωτήθηκε αν θα μπορούσε να νικήσει το Χέρι του Δαίμονα, Sabito φαινόταν να έχει μια απαισιόδοξη άποψη για τον αγώνα, δηλώνοντας ότι πίστευε ότι όσο σκληρά κι αν προσπαθούσαν όλοι, δεν θα ήταν ποτέ αρκετοί για να νικήσουν αυτόν τον δαίμονα.

Παρόλα αυτά, Sabito εμπιστεύτηκε τη θέλησή του Tanjiro και χάρηκε όταν τον ξεπέρασε. Το παραδέχτηκε ανοιχτά Tanjiro ήταν ο πιο δυνατός από όλους τους μαθητές του κ. Ουροκοδάκη.

Σύμφωνα με Giyu, Sabito ήταν ένα πολύ ευγενικό αγόρι με έντονο αίσθημα δικαιοσύνης όταν ήταν ακόμα ζωντανός. Υπονοείται ότι Sabito ήταν ένα ανιδιοτελές άτομο, όπως φαίνεται στην αναδρομή του Giyu, όταν αποκαλύπτεται ότι έσωσε όλους στο κόμμα του από το Δαιμονικό Χέρι κατά τη διάρκεια της Τελικής Επιλογής του, θυσιάζοντας τον εαυτό του στη διαδικασία.

Ιστορία:

Sabito ήταν ορφανό, το οποίο υιοθέτησε ο Sakonji Urokodaki και εκπαιδεύτηκε ως μαθητευόμενος. Γύρω στα 13 του έγινε φίλος με τον συμμαθητή του Giyu Tomioka, τους οποίους έσωσε κατά την τελική επιλογή τους για να γίνουν δαιμονοφόνος. Αν και Sabito να είναι αυτός που νίκησε σχεδόν όλους τους δαίμονες στο βουνό, υπήρχε ένας που είχε μεγαλώσει σε αποτρόπαιο μέγεθος και δεν του ταίριαζε. Παρά τις καταπληκτικές δεξιότητες του Sabito, το Δαιμονικό Χέρι καταβρόχθισε εύκολα τον ίδιο και τον σύντροφό του, Makomo. Αφού πέρασε την τελική επιλογή, Giyu έμαθε ότι Sabito είχε πεθάνει παρόλο που τον είχε ξεπεράσει και μάλιστα του έσωσε τη ζωή, κάτι που τον έκανε να καταπνίξει τα συναισθήματά του και να μισήσει τον εαυτό του. Αφού αντικατέστησε το Ουροκοδάκι ως τον Στύλο του Νερού, αμφέβαλλε για τη νομιμότητα της θέσης του, πιστεύοντας ότι του δόθηκε αυτή η ευκαιρία μόνο λόγω του πρόωρου θανάτου του Ουροκοδάκη. Sabito.

Τόξο τελικής επιλογής:

Οι ψυχές των Sabito και ο Makomo δεν μπόρεσαν να βρουν ανάπαυση μετά το θάνατό τους στα εκδικητικά χέρια του Demon Hand, ο οποίος είχε εμμονή να σκοτώσει κάθε τελευταίο μαθητή του Urokodaki αφού ο τελευταίος τον νίκησε πριν από πολύ καιρό και τον έφερε στο Final Selection Mountain. Διαμένουν στο όρος Σαγείρι, όπου κάποτε έζησαν ως μαθητές του Ουροκοδακίου. Sabito και ο Makomo παρατήρησαν ότι το Urokodaki καλωσόρισε έναν νέο μαθητή, Tanjiro Kamado, που μόλις και μετά βίας έχει μάθει τα σχοινιά της προπόνησης και παλεύει να περάσει την τελευταία δοκιμασία του Ουροκοδάκη: να σχίσει έναν μεγάλο βράχο με τη λεπίδα του.

Λυπώντας την έλλειψη προόδου του, Sabito ξαφνικά εμφανίζεται να κάθεται στην κορυφή του βράχου, βροντώντας Tanjiro για την γκρίνια του. Sabito προκλήσεις Tanjiro με ένα ξύλινο σπαθί και αποκαλύπτει το χάσμα δεξιοτήτων μεταξύ Tanjiro και ο προηγούμενος μαθητής της Ουροκοδάκη. Sabito κριτική Tanjiro, αφήνοντας το στον Makomo, ευγενικό και υπομονετικό, να υπηρετήσει ως μέντοράς του. Από Makomo, Tanjiro μαθαίνει να αισθάνεται το σύρμα ανοίγματος που θα τον καθοδηγήσει να κάνει μια τέλεια βολή όταν του δοθεί η ευκαιρία να χτυπήσει. Tanjiro χρησιμοποιεί αυτά που έμαθε από τον Makomo για να μάθει όταν προπονείται με Sabito. Τέλος, Tanjiro έμαθαν αρκετά από τη διδασκαλία τους για να ανταγωνιστούν Sabito. Χρησιμοποιώντας το καλώδιο ανοίγματος για να το καθοδηγήσετε, Tanjiro εκτελεί γρήγορα ένα καθαρό χτύπημα που κόβει τη μάσκα Sabito στο μισό, αποκαλύπτοντας μια ευγενική έκφραση αντιφατική με την προσωπικότητα του κακού αστυνομικού που Tanjiro προβλήθηκε. Εξαφανίζεται και Tanjiro ξαφνικά συνειδητοποιεί ότι έχει κόψει το βράχο.

Αφού κέρδισε την έγκριση του Ουροκοδάκη να συμμετάσχει στην τελική επιλογή για να γίνει ένας νέος δαιμοκτόνος, Tanjiro συναντά έναν γιγάντιο δαίμονα, πολύ μεγαλύτερο από οποιονδήποτε έχει συναντήσει ποτέ. Sabito και ο Makomo προσέχει Tanjiro, αναρωτιούνται αν θα μπορέσει να εκδικηθεί τον θάνατό τους. Tanjiro μαθαίνει ότι αντιμετωπίζει τον δαίμονα που προσπάθησε να δολοφονήσει όλους τους μαθητές του Ουροκοδάκη και γίνεται έξαλλος. Ωστόσο, Sabito επιστρέφει και θυμίζει Tanjiro τη σημασία του χειροκίνητου ελέγχου της αναπνοής σας αντί να υποκύψετε στον θυμό. Πολεμώντας για περισσότερα από τη ζωή του, Tanjiro καταφέρνει να σκοτώσει το Δαιμονικό Χέρι, επιτρέποντας στις ψυχές να το κάνουν Sabito και ο Makomo να αναπαυθεί εν ειρήνη. Ικανοποιημένος που κανένας άλλος μαθητής του Ουροκοδάκη δεν χάνεται άδικα από το τέρας, Sabito πηδά από μεγάλο ύψος και εξαφανίζεται, έχοντας αποχαιρετήσει με ευγνωμοσύνη Tanjiro.